Over mijzelf

Mijn naam is Anne Sliphorst (1952). Van jongs af aan heb ik belangstelling voor de vraag waarom mensen doen wat ze doen en denken wat ze denken. De vraag wat ik zélf wil, werd intenser toen ik kinderen kreeg. Door persoonlijke ontwikkelingscursussen werden mij veel dingen duidelijk en kon ik mijn leven meer de richting geven die ik wilde. Op mijn 27e ging ik psychologie studeren aan de Universiteit van Amsterdam, maar al gauw kreeg ik het gevoel dat die studie niet helemaal compleet was. Gelukkig kwam ik toen in aanraking met de behandelmethode van lichaamswerk en viel bij mij het kwartje: ik moest lichaam en geest sámen gaan zien en - als psycholoog samen behandelen.  Daarom ben ik mij ook gaan scholen aan het Institute of Psychostructural Balancing (www.ipsb.com). Sindsdien is voor mij de combinatie van verbale psychologische behandelmethoden met lichaamswerk een waardevol uitgangspunt. Op deze manier werken geeft mij de meeste voldoening en de best mogelijke resultaten voor mijn cliënten.

 











Werkwijze

Therapie zie ik als een kans voor cliënten om opnieuw te ontdekken waar het in hun leven om gaat. Door therapie kunnen mensen zich weer bewust worden van hun kracht en hun mogelijkheden om het leven vorm te geven.
Factoren uit het verleden en uit het heden kunnen een mens belemmeren en hem of haar het gevoel geven vast te lopen. Tijdens de intake ga ik na welke factoren bij mijn cliënt verantwoordelijk zijn voor diens gevoel van vastlopen. Maar ook breng ik in kaart waar iemands sterke punten zitten en waar deze persoon in het leven op uit is. Indien nodig gebruik ik psychologische vragenlijsten om nog zekerder te zijn van mijn inschattingen en conclusies.
Ik vraag de cliënt zelf te formuleren wat hij aan het eind van de behandeling bereikt wil hebben; we kijken dan of dat haalbaar is. Wat het behandelingsdoel ook wordt, er zijn altijd ook belangrijke nevendoelen, zoals meer zelfvertrouwen, zelfexpressie, energie en weer kunnen genieten.

Cliënten merken tijdens de behandeling dat het haalbaar is zichzelf voor een groot deel te bevrijden van belemmeringen, deze te veranderen of te leren aanvaarden. Hierdoor ontstaat rust en evenwicht. Evenwicht tussen rationaliteit en emotie, tussen zorgen voor jezelf en zorgen voor een ander, tussen stress en ontspanning. Zelfvertrouwen, een gevoel van zinvolheid van het leven, genieten, assertiviteit en vertrouwen in de toekomst worden inderdaad weer bereikbaar.
Dat ik mag bijdragen aan deze ontwikkeling in het leven van andere mensen is iedere dag weer een grote bron van inspiratie en werkplezier voor mij.